کمد دیواری از آن دسته وسایل خانه است که یک بار می‌سازیمش و سال‌ها با آن زندگی می‌کنیم برای همین اگه اشتباهی که در مرحله‌ی طراحی و ساخت داشته باشید مدت‌ها با ما می‌ماند دری که کامل باز نمی‌شود قفسه‌ای که بیش از حد بالاست یا فضایی که پر از گوشه‌های بلااستفاده است خبر خوب این است که بیشتر این مشکلات قابل پیشگیری‌اند به شرطی که مراحل را به ترتیب و با حوصله جلو ببریم در این مطلب به نقل از دکومبل از اولین متری که روی دیوار کشیده می‌شود تا آخرین کشوی داخل کمد را مرور می‌کنیم.
قبل از هر چیز دیوار را بشناسید
تقریباً همه‌ی ما فرض می‌کنیم دیوار اتاق صاف و تراز است ولی در عمل کمتر پیش می‌آید که این‌طور باشد ساختمان‌ها در طول سال‌ها نشست می‌کنند گچ‌کاری‌ها یکدست نیستند و کف و سقف همیشه کاملاً موازی هم قرار ندارند اختلاف دو سه سانتی‌متری بین عرض بالا و پایین دیوار کاملاً عادی است اما برای کمدی که قرار است بدون درز و فاصله‌ی زشت در جای خودش بنشیند همین چند سانتی‌متر تعیین‌کننده است.
بهترین کار این است که عرض را دست‌کم در سه ارتفاع مختلف و ارتفاع را در چند نقطه از عرض دیوار اندازه بگیرید کوچک‌ترین عدد را مبنا قرار دهید و اختلاف‌ها را با قاب‌بندی یا پروفیل پوششی جبران کنید. اگر خودتان این کار را بلد نیستید، بگذارید سازنده بیاید و اندازه بگیرد. بسیاری از مشکلات نصب از اندازه‌گیری‌هایی ناشی می‌شود که صاحب‌خانه با متر خیاطی یا بدون تراز انجام داده است.
بعد از ابعاد اصلی نوبت به جزئیات می‌رسد کلید و پریز دریچه‌ی تهویه لوله‌ی بخاری یا شوفاژ، بیرون‌زدگی ستون و حتی ارتفاع قرنیز را هم یادداشت کنید اگر یک پریز وسط دیوار باشد و کمد روی آن ساخته شود یا باید پریز جابه‌جا شود یا در بدنه‌ی کمد برایش جا باز کنند جهت باز شدن در اتاق و فاصله‌ی کمد تا تخت هم مهم است چون کمدی که درش به تخت می‌خورد به‌زودی آزاردهنده می‌شود.
عمق کمد معمولاً بین ۵۵ تا ۶۰ سانتی‌متر است چون عرض شانه‌ی یک چوب لباسی استاندارد حدود ۴۰ تا ۴۵ سانتی‌متر است و لباس‌ها باید جا برای آویزان شدن داشته باشند اگر اتاق کوچک است و بیش از ۴۰ تا ۵۰ سانتی‌متر عمق نمی‌توانید بدهید می‌شود از چوب لباسی‌های چرخان یا ریل‌های کشویی کناری استفاده کرد تا لباس‌ها به‌صورت عمودی و بدون چروک آویزان شوند.
کمد آماده یا سفارشی؟ تصمیمی که همه‌چیز را عوض می‌کند
پیش از اینکه وارد جزئیات ساخت شویم یک سؤال اساسی از خودتون بپرسید کمد را از بازار بخریم یا مخصوص همین دیوار بسازیم؟ این انتخاب هم روی هزینه اثر می‌گذارد هم روی نتیجه‌ی نهایی کسانی که برای اولین بار به این موضوع فکر می‌کنند معمولاً در ابتدا کمدهای آماده را جذاب‌تر می‌بینند چون سریع‌تر تحویل می‌شوند و قیمت اولیه‌شان پایین‌تر است اما هر کسی که مدتی با آن‌ها زندگی کرده باشد می‌داند که ابعاد ثابتشان با دیوار هیچ خانه‌ای دقیقاً جور درنمی‌آید و همیشه یک فضای خالی یا یک ناهماهنگی در طراحی باقی می‌ماند اگر می‌خواهید بدانید تفاوت کمد آماده و سفارشی دقیقاً در چه جنبه‌هایی خودش را نشان می‌دهد، مقایسه‌ی هزینه، دوام، انعطاف طراحی و زمان تحویل بهترین معیارهاست.
کمد سفارشی از اینجا شروع می‌شود که ابعاد را شما تعیین می‌کنید نه کارخانه هر سانتی‌متر دیوار مصرف می‌شود، گوشه‌ها و فضاهای بالای در هم به قفسه تبدیل می‌شوند و جای پریز و تأسیسات از ابتدا در طرح دیده می‌شود به همین خاطر در بیشتر خانه‌هایی که متراژ محدود دارند گزینه‌ی سفارشی نه‌فقط شیک‌تر بلکه عملاً کارآمدتر است.
انتخاب متریال؛ جایی که ظاهر و دوام باید با هم کنار بیایند
وقتی تصمیم نوع کمد روشن شد نوبت جنس مواد می‌رسد این بخش برای خیلی‌ها گیج‌کننده است چون اسم‌هایی مثل ام‌دی‌اف، نئوپان، هایگلاس، ملامینه و روکش چوب را می‌شنوند و نمی‌دانند هرکدام در چه موقعیتی مناسب‌اند.
بدنه‌ی کمد معمولاً از ام‌دی‌اف یا نئوپان ساخته می‌شود ام‌دی‌اف ساختار یکدست‌تری دارد برش‌خوردگی و رنگ‌پذیری بهتری دارد و در برابر ضربه مقاوم‌تر است برای همین برای درها و قسمت‌هایی که ظاهرشان مهم است انتخاب بهتری به شمار می‌رود نئوپان در جاهایی که قیمت اهمیت بیشتری دارد مثل بدنه‌ی داخلی و قفسه‌ها، به کار می‌رود و اگر کیفیتش خوب و لبه‌هایش درست نوارکشی شده باشد، سال‌ها بدون مشکل می‌ماند. چیزی که باید مراقبش بود رطوبت است. هر دو متریال با آب رابطه‌ی خوبی ندارند و اگر لبه‌ها باز بمانند، ورم می‌کنند پس اگر کمد در اتاقی قرار می‌گیرد که کنار دیوار بیرونی یا نزدیک سرویس بهداشتی است، به کیفیت لبه‌ها و درزگیری اهمیت بیشتری بدهید.
سطح درها هم موضوع جداگانه‌ای است هایگلاس ظاهری براق و مدرن دارد و نور اتاق را منعکس می‌کند اما اثر انگشت و خط‌وخش را زودتر نشان می‌دهد سطوح مات و ملامینه خوش‌دوام‌ترند و نگهداری کمتری می‌خواهند روکش‌های طرح چوب هم اگر خانه‌ی شما حال‌وهوای گرم‌تر و کلاسیک‌تری دارد گزینه‌ی خوبی هستند. اگر در خانه بچه دارید بهتر است با نگاه واقع‌بینانه‌تری انتخاب کنید زیبایی سطحی که در یک ماه خراب شود فایده‌ای ندارد.
یراق‌آلات یکی از بخش‌هایی است که معمولاً دیده نمی‌شود اما در طول زمان خودش را نشان می‌دهد. لولا، ریل کشو، دستگیره و جک‌های درب را هر روز چندین بار استفاده می‌کنیم یراق ضعیف زود شل می‌شود صدا می‌دهد و درها را کج می‌کند. هزینه‌ی اضافه‌ای که برای یراق مرغوب می‌دهید در مقایسه با هزینه‌ی کل کمد معمولاً کم است ولی تفاوتش در تجربه‌ی روزمره بسیار محسوس است.
نوع در؛ بحثی که فقط به ظاهر کمد مربوط نیست
وقتی از ظاهر کمد حرف می‌زنیم اولین چیزی که به چشم می‌آید در است و انتخاب آن روی کارایی هم اثر دارد. آشنایی با تفاوت درب‌های ریلی و لولایی پیش از ثبت سفارش از اشتباه‌های پرهزینه جلوگیری می‌کند چون عوض‌کردن نوع در بعد از ساخت تقریباً غیرممکن است.
درهای ریلی روی ریل بالا و پایین کمد حرکت می‌کنند و فضای جلوی کمد را اشغال نمی‌کنند. در اتاق‌های کوچک راهروهای باریک یا جاهایی که تخت نزدیک کمد است، این ویژگی بسیار ارزشمند است. نقطه‌ضعفشان این است که هیچ‌وقت کل عرض کمد یک‌جا باز نمی‌شود چون همیشه یک در جلوی بخشی از کمد قرار دارد. درهای لولایی اما دسترسی کامل به تمام فضای داخل را می‌دهند و احساس کلاسیک‌تر و سنتی‌تری دارند، با این شرط که جلوی کمد فضای کافی برای باز شدن درها داشته باشید.
یک راه میانی هم هست ترکیب این دو. برای مثال، قسمت اصلی کمد درهای ریلی داشته باشد و بخش کناری که لباس‌های پرکاربرد در آن است با درهای لولایی جدا شود. چنین ترکیبی در طراحی‌های امروزی زیاد دیده می‌شود آینه هم که معمولاً روی یکی از درها نصب می‌شود هم کارکرد دارد و هم اتاق را بزرگ‌تر نشان می‌دهد.
تقسیم‌بندی داخلی؛ جایی که کمد واقعاً کار می‌کند
اگر کمدی از بیرون خیلی زیبا باشد ولی داخلش بی‌برنامه تقسیم شده باشد در عمل ناموفق است هنر طراحی کمد در همین بخش پنهان است تقسیم فضا بر اساس چیزهایی که واقعاً دارید و دفعاتی که به آن‌ها دست می‌زنید.
یک قاعده‌ی ساده این است که کمد را به سه منطقه‌ی ارتفاعی تقسیم کنید ناحیه‌ی میانی بین کمر و بالای سر، راحت‌ترین دسترسی را دارد و باید به پرکاربردترین‌ها اختصاص پیدا کند ناحیه‌ی بالا مناسب وسایل فصلی، پتو، چمدان و جعبه‌هایی است که ماهی یک بار هم لازم نمی‌شوند ناحیه‌ی پایین هم برای کفش، کیف و سبدهای کشویی مناسب است.
برای قسمت آویز، نوع لباس تعیین‌کننده است مانتو، پالتو، لباس مجلسی و کت‌های بلند به ارتفاع حدود ۱۵۰ تا ۱۸۰ سانتی‌متر نیاز دارند. پیراهن، بلوز و کت کوتاه‌تر به ۹۰ تا ۱۱۰ سانتی‌متر قانع‌اند با تقسیم یک ستون بلند به دو ردیف آویز کوتاه که زیر هم قرار می‌گیرند، ظرفیت آویز تقریباً دو برابر می‌شود. بسیاری از خانواده‌ها بدون این ترفند، نیمی از ارتفاع کمد را هدر می‌دهند.
قفسه‌های باز برای لباس‌های تاشده، مثل تیشرت ژاکت و شلوار جین ایده‌آل‌اند. عمق این قفسه‌ها نباید بیش از ۳۵ تا ۴۰ سانتی‌متر باشد وگرنه لباس‌های ته قفسه به فراموشی سپرده می‌شوند فاصله‌ی بین قفسه‌ها را هم اگر قابل تنظیم بگیرید، با تغییر نیازهای خانواده می‌توانید چیدمان را دوباره تنظیم کنید.
کشوها نقش مهمی در نظم کمد دارند. لباس زیر، جوراب، شال، کمربند و اکسسوری‌های کوچک بهتر است در کشوهای کم‌عمق و با تقسیم‌کننده‌ی داخلی قرار بگیرند تا همه‌چیز یک‌جا دیده شود. کشوهای عمیق‌تر برای لباس‌های سنگین‌تر مثل سویشرت یا لباس ورزشی مناسب‌اند. اگر امکان بودجه دارید، کشوهای با ریل ضدصدا و بسته شدن نرم، تفاوت کیفی چشمگیری در استفاده‌ی روزمره ایجاد می‌کنند.
وقتی طراحی را به متخصص می‌سپارید
همه‌ی آنچه گفته شد زمانی بهترین نتیجه را می‌دهد که از اندازه‌گیری تا نصب در یک مسیر هماهنگ انجام شود بسیاری از کسانی که برای اولین بار سراغ طراحی و ساخت کمد دیواری برای اتاق می‌روند با این تصور شروع می‌کنند که فقط باید یک مدل زیبا انتخاب کنند اما تجربه نشان می‌دهد تیمی که هم طراحی را می‌داند و هم ساخت و نصب را ایرادهایی را پیش از وقوع می‌بیند که از چشم صاحب‌خانه پنهان می‌ماند دیدن نمونه‌کارهای قبلی و صحبت با طراح پیش از ثبت سفارش، بهترین راه برای رساندن ایده‌ی ذهنی به نتیجه‌ی واقعی است.
چند نکته‌ی تکمیلی برای تصمیم بهتر
بودجه‌ی خود را از ابتدا شفاف کنید و ببینید کدام بخش‌ها ارزش خرج بیشتر دارند معمولاً یراق، کیفیت بدنه و دقت نصب سه موردی هستند که نباید در آن‌ها صرفه‌جویی کرد، در حالی که طرح سطح درها و جزئیات تزئینی را می‌شود با توجه به بودجه تنظیم کرد.
به آینده فکر کنید اگر خانواده‌ی شما در حال بزرگ‌تر شدن است یا قرار است کمد را سال‌ها نگه دارید، فضایی برای رشد در طراحی در نظر بگیرید قفسه‌ها و آویزهای قابل تنظیم همین کار را انجام می‌دهند.
و در اخر پیش از تأیید طرح نهایی، ابعاد را روی دیوار با نوار چسب کاغذی مشخص کنید و چند دقیقه جلویش بایستید. با این کار حس واقعی فضا را می‌گیرید و خیلی از تصمیم‌ها روشن‌تر می‌شود.
