رکود معاملات در بازار مسکن تنها به این بخش محدود نمیشود؛ این وضعیت بهطور مستقیم بازار آهن و فولاد را نیز تحت تأثیر قرار داده است. صنعت ساختمان بزرگترین مصرفکننده محصولات فولادی مانند میلگرد، تیرآهن، نبشی، ناودانی و ورقهای فولادی است و کاهش ساختوساز، به معنای افت تقاضا برای این محصولات خواهد بود.
بررسیها نشان میدهد با وجود کاهش ۱۰ تا ۱۵ درصدی قیمت برخی فایلهای مسکن، معاملات همچنان رونق نگرفته و بخش عمده خرید و فروشها به جابهجایی واحدهای مسکونی محدود شده است. این موضوع باعث شده بسیاری از پروژههای ساختمانی جدید آغاز نشوند یا با سرعت کمتری پیش بروند؛ اتفاقی که مستقیماً مصرف فولاد را کاهش میدهد.
از سوی دیگر، فعالان بازار معتقدند تا زمانی که فضای اقتصادی و سرمایهگذاری به ثبات نرسد، سرمایهها همچنان به سمت بازارهای موازی مانند ارز و طلا حرکت خواهند کرد و بخش ساختمان و صنایع وابسته، از جمله بازار آهن، با کمبود تقاضا مواجه خواهند بود.
برای فعالان بازار فولاد، رصد وضعیت مسکن اهمیت ویژهای دارد؛ زیرا هرگونه رونق در ساختوساز میتواند به افزایش تقاضا و بهبود معاملات آهنآلات منجر شود. در مقابل، ادامه رکود مسکن به معنای تداوم فشار بر بازار فولاد و کاهش حجم معاملات خواهد بود.
جمعبندی: بازار مسکن و بازار آهن دو حلقه از یک زنجیره هستند. تا زمانی که ساختوساز جان نگیرد، نباید انتظار رونق پایدار در بازار آهن و فولاد را داشت؛ هرچند عواملی مانند نرخ ارز، قیمتهای جهانی فولاد و سیاستهای داخلی نیز همچنان نقش مهمی در تعیین روند این بازار ایفا میکنند.
